دانشمندان با بررسی کیفیت خواب، ریسک مرگ و میر را در افراد پیش‌بینی می‌کنند

محققان دریافته‌اند که سن خواب هر فرد عمدتا تحت تاثیر تعداد وقفه‌هایی است که هر شب در زمان خواب برای او اتفاق می‌افتد. با محاسبه سن خواب و تعیین تفاوت آن با سن واقعی افراد، می‌توان تعیین کرد که  احتمال مرگ و میر  در مردم کم است یا زیاد و چگونه می‌توان با بهبود کیفیت خواب، طول عمر را افزایش داد.

مطالعه مشترکی از سوی دانشگاه استنفورد و مرکز پزشکی خواب دانمارک نشان داده که بین سن خواب تقریبی و طول عمر افراد رابطه‌ای وجود دارد. محققان با استفاده از  آزمایش‌های چندگانه خواب (PSG)  به تعیین سن خواب افراد پرداختند. این آزمایش‌ها از چندین مؤلفه بیومتری استفاده می‌کنند تا کیفیت خواب و مشکلات احتمالی آن را تشخیص دهند.

آن‌ها در بررسی‌های خود فهمیده‌اند که کیفیت خواب پایین با افزایش نرخ مرگ و میر در افراد  همبستگی  دارد. فاصله‌ای  10 ساله  میان سن خواب و سن واقعی می‌تواند به کاهش یا افزایش  8.7 ساله  عمر فرد منجر شود. متخصصان باور دارند که با کاهش مشکلات خواب شبانه می‌توان طول عمر را افزایش داد. اجتناب از مصرف کافئین، الکل و غذاهای سنگین قبل از رفتن به رختخواب، حفظ یک برنامه زمانی خواب منظم و ایجاد محیطی مناسب‌تر برای خوابیدن می‌تواند به افزایش کیفیت خواب کمک کند.مشکلات خواب گاها برای خود فرد مشخص نیستند

محققان در این مطالعه که نتایجش در مجله npj Digital Medicine منتشر شده، اطلاعات  13,332 نفر  را گردآوری کردند. در این آزمایش‌ها وضعیت جریان هوا، فشار بینی، غلظت اکسیژن خون و چند مؤلفه دیگر بررسی شد. تست‌های PSG افزون بر نمایش اختلالات، به مختصصان نشان دادند که فرد در چه مرحله‌ای از خواب قرار دارد. بسیاری از این اختلال‌ها برای خود فرد  غیرقابل تشخیص‌ هس ت ند . برای مثال بیمار ممکن است در حین خواب به مدت کمتر از یک دقیقه بیدار شود و دوباره بخوابد. با این حال، این اتفاق در خاطر او نخواهد ماند.

دانشمندان برای تحلیل اطلاعات PSG از یک سیستم  یادگیری ماشینی  استفاده کردند تا سن خواب هر فرد را به دست بیاورند. دکتر «امانوئل میگنوت» از دانشگاه استنفورد می‌گوید: «اگرچه ما این پیوند را در داده‌ها پیدا کرده‌ایم، ولی مشخص نیست که نقش آن در نرخ مرگ و میر چیست. این اختلالات با مشکلاتی که باعث می‌شود فرد هوشیارانه مثلا بر اثر بی‌خوابی از خواب بیدار شود، فرق می‌کند.»

محققان هنوز دقیقا نمی‌دانند که چرا این اختلالات چنین نقش مهمی در سلامت کلی افراد ایفا می‌کنند.